Debreczyn – Miasto Rewolucji Węgierskiej

Stary Ratusz (Régi Városháza)

Spacerując po historycznym centrum Debreczyna, nie sposób nie zwrócić uwagi na Stary Ratusz – majestatyczną, neoklasycystyczną budowlę, która od wieków pełniła kluczową rolę w życiu miasta.   

Obecny budynek ratusza pochodzi z 1842 roku i został wzniesiony w stylu neoklasycystycznym, który nadawał mu elegancki charakter. Co ciekawe, był on świadkiem jednego z najważniejszych momentów w historii Węgier – to właśnie tutaj w 1849 roku Lajos Kossuth podpisał Deklarację Niepodległości Węgier, zrywając tym samym zależność od Austrii.  

Ratusz charakteryzuje się symetryczną bryłą, charakterystyczną dla klasycyzmu, podkreślająca harmonię i porządek. Nad wejściem znajduje się kolumnowy portyk oraz herb Debreczyna, symbolizujące dumę miasta. W środku najważniejszym pomieszczeniem jest Sala Kossutha – miejsce, gdzie Lajos Kossuth ogłosił Deklarację Niepodległości. 

W środku ratusza często organizowane są ekspozycje związane z historią miasta i Węgier. Szczególnie polecam obejrzeć archiwalne dokumenty i stare plany miasta.  

Ratusz w Debreczynie

Wielki Kościół Reformowany (Nagytemplom)

Debreczyn jest często nazywany „kalwińskim Rzymem”, z tytułu bycia centrum węgierskiego protestantyzmu. W centrum miasta, na głównym placu Kossutha, dumnie wznosi się **Wielki Kościół Reformowany (Nagytemplom)** – największa protestancka świątynia na Węgrzech i jeden z najważniejszych symboli całego kraju.

Historia tego kościoła sięga średniowiecza. Na jego miejscu pierwotnie stał gotycki kościół św. Andrzeja, ale został on zniszczony w wielkim pożarze w 1564 roku. Kolejna świątynia również padła ofiarą ognia w 1802 roku – był to moment, który zmusił mieszkańców do wybudowania nowego, większego i bardziej reprezentacyjnego kościoła.  

Prace budowlane rozpoczęły się w 1805 roku według projektu Mihálya Péchy’ego, a świątynia została ukończona w 1824 roku. Właśnie w tych murach, 14 kwietnia 1849 roku, Lajos Kossuth ogłosił niezależność Węgier od Austrii, co czyni ten kościół miejscem o ogromnym znaczeniu narodowym.  

Najbardziej charakterystycznym elementem świątyni są jej dwie bliźniacze wieże, które mają po 61 metrów wysokości. Między nimi znajduje się duża kopuła, a cała fasada przyciąga wzrok symetrycznym układem i eleganckimi pilastrami. W północnej wieży znajduje się największy dzwon protestancki na Węgrzech, zwany Dzwonem Rákóczego. Waży on ponad 5 ton.

Natomiast kościoła jest przestronne i minimalistyczne – dominuje w nim biel i drewno, co podkreśla atmosferę skupienia i duchowej kontemplacji. Uwagę zwraca jednak jeden z najważniejszych mebli w historii kraju – historyczny fotel Lajosa Kossutha, na którym siedział, gdy w 1849 roku ogłaszał niepodległość Węgier.

Na koniec polecam wspiąć się na taras widokowy ulokowany na jednej z wież. Rozciąga się stąd panoramiczny widok na całe miasto, a przy dobrej pogodzie możemy zobaczyć nawet oddalony o kilkadziesiąt kilometrów Park Narodowy Hortobágy!  

Fasada Wielkiego Kościoła Reformowalnego

Muzeum Reformacji w Debreczynie (Református Kollégium Múzeuma).

Tuż obok Wielkiego Kościoła Reformowanego znajduje się miejsce pełne zabytkowych ksiąg, dokumentów i artefaktów, które pokazują, jak wielką rolę reformacja odegrała w dziejach miasta. W Muzeum Reformacji poznasz historię tego niezwykłego ruchu religijnego, od jego początków w XVI wieku, aż po czasy współczesne.

Muzeum mieści się w budynku Reformowanego Kolegium, które działa nieprzerwanie od ponad 450 lat. Podczas wizyty możemy zajrzeć do dawnych sal wykładowych, biblioteki i archiwów, w których zgromadzono tysiące cennych manuskryptów. Warto zwrócić uwagę na rękopisy kaznodziejów i teologów reformowanych, które ukazują nam idee reformacji na Węgrzech.

Dumą muzeum jest Biblia Károli’ego z 1590 roku, będąca pierwszym tłumaczeniem Pisma Świętego na język węgierski. W specjalnej sali możemy obejrzeć jej oryginalne wydanie, a także poznać historię jej powstania i wpływu na rozwój języka węgierskiego.

Kolejnym ciekawym miejscem jest Sala Lutra i Kalwina, w której dowiemy się wiele o początkach ruchu reformacyjnego w Europie. Znajdziemy tu kopię słynnych 95 tez Lutra, druki i pisma Jana Kalwina oraz mapy pokazujące rozprzestrzenianie się reformacji w Europie Środkowej.

Choć Debreczyn stał się centrum kalwinizmu, protestanci nie zawsze mieli łatwo. W XVIII wieku cesarzowa Maria Teresa próbowała zniszczyć ruch reformacyjny, a węgierscy kalwiniści byli prześladowani. W specjalnej sali obejrzymy rekonstrukcję celi więziennej, w której przetrzymywano protestantów, jak i również pamiątki po galernikach protestanckich, czyli duchownych skazanych na niewolniczą pracę na galerach w XVII wieku.

Reformowane Kolegium – siedziba muzeum

Mały Kościół Reformowany (Kistemplom)

Choć Debreczyn słynie przede wszystkim z przed chwilą opisanego Wielkiego Kościoła Reformowanego, to warto również zatrzymać się także przy jego mniejszym, ale równie fascynującym „bracie” – Małym Kościele Reformowanym. Niewielki, urokliwy budynek kryje w sobie bogatą historię i intrygujące tajemnice. Jego charakterystyczna, lekko przechylona i nieukończona wieża sprawiła, że mieszkańcy nadali mu przydomek „Kulawy Kościół” (Csonka Templom).  

Historia Małego Kościoła Reformowanego sięga XVII wieku, kiedy to w tym miejscu znajdował się klasztor franciszkanów. Jednak po reformacji klasztor stopniowo tracił na znaczeniu, aż w 1719 roku został przekazany społeczności reformowanej, która zaczęła budowę nowej świątyni. Co ciekawe, w pierwotnym planie wieża miała być znacznie wyższa, ale jej górna część nigdy nie została ukończona. W wyniku tego budowla zyskała swój charakterystyczny, “nieco ucięty wygląd”.  

Świątynia wyróżnia się skromnym, ale bardzo klimatycznym wyglądem. Budowla jest utrzymana w barokowo-klasycystycznym stylu, z typowymi dla protestantyzmu surowymi, jasnymi ścianami i minimalną dekoracją.  

Wieża Małego Kościoła Reformowanego

Klasztor Franciszkanów i Kościół św. Anny 

Jednakże wśród reformowanych świątyń i surowych budowli protestanckich można znaleźć prawdziwą perełkę barokowej architektury katolickiej. Obecność katolicyzmu w Debreczynie była przez wieki dość ograniczona, ponieważ miasto stało się jednym z najważniejszych ośrodków reformacji na Węgrzech. Mimo to, w XVIII wieku franciszkanie, dzięki wsparciu Habsburgów, otrzymali pozwolenie na budowę klasztoru i kościoła w Debreczynie.  

Pierwszy budynek sakralny powstał tutaj już w 1721 roku, ale obecna wersja kościoła została wzniesiona w latach 1727-1746 w stylu barokowym. Była to jedna z pierwszych dużych katolickich budowli sakralnych w mieście po okresie reformacji. Po kasacie zakonów przez cesarza Józefa II w 1786 roku, klasztor stracił pierwotne funkcje, ale świątynia przetrwała i do dziś pełni rolę jednego z głównych ośrodków katolickiego życia w Debreczynie.  

Kościół św. Anny znacząco wyróżnia się na tle protestanckiej zabudowy miasta. Podczas gdy kościoły reformowane w Debreczynie są raczej surowe i minimalistyczne, tutaj spotykamy się z przepychem typowym dla katolickiej architektury baroku. Fasada wyróżnia się dwiema symetrycznymi wieżami oraz  niszami z figurami świętych. Natomiast w środku w oczy rzuca się ołtarz główny z obrazem przedstawiającym św. Annę, patronkę świątyni.  

Polecam też zwrócić uwagę na dawny klasztor franciszkański, który znajduje się obok kościoła. Choć nie pełni już funkcji zakonnego domu, jego mury nadal emanują spokojem i duchowością.  

Ołtarz w Kościele św. Anny

Pałac Arcybiskupa Greckokatolickiego (Görögkatolikus Érseki Palota)

Jest to elegancka i pełna historii rezydencja, która przyciąga uwagę zarówno swoją architekturą, jak i znaczeniem dla społeczności greckokatolickiej. Choć nie jest to najbardziej znana atrakcja Debreczyna, zdecydowanie warto odkryć tę mniej oczywistą stronę miasta i poznać historię greckokatolickiej społeczności na Węgrzech. 

Greckokatolicy zaczęli osiedlać się w regionie Debreczyna już w XVIII wieku, głównie jako potomkowie rusińskich i węgierskich wiernych, którzy podążali według bizantyjskiej tradycji liturgicznej, ale uznawali zwierzchnictwo papieża. Pałac Arcybiskupa Greckokatolickiego powstał jako rezydencja hierarchów kościelnych, którzy zarządzali sprawami religijnymi tej wspólnoty. 

Sama budowla łączy w sobie elementy klasycyzmu i baroku, tworząc harmonijną i dostojną całość. Fasada jest symetryczna i elegancka, nawiązując przez to do klasycznych rezydencji arystokratycznych.  Warty uwagi jest również dziedziniec pałacowy, otoczony arkadami, który wprowadza odwiedzających w atmosferę kontemplacji i spokoju.  

Z kolei w środku witają nas wystawy sakralne prezentujące historię greckokatolickiego chrześcijaństwa na Węgrzech. Istotnym miejscem w budynku jest też kaplica pałacowa z pięknymi malowidłami i ikonostasem, które podkreślają bizantyjski charakter obrządku.  

Muzeum Déri (Déri Múzeum) 

Instytucja swoje istnienie zawdzięcza Frigyesowi Dériemu, węgierskiemu przemysłowcowi i kolekcjonerowi sztuki, który w 1920 roku przekazał swoje zbiory miastu Debreczyn. Był on prawdziwym pasjonatem, gromadzącym unikalne dzieła sztuki, artefakty archeologiczne i etnograficzne skarby z różnych zakątków świata.

W odpowiedzi na jego darowiznę, miasto postanowiło zbudować reprezentacyjny gmach muzealny, który ukończono w 1930 roku. Neobarokowa fasada, monumentalne kolumny i przestronne wnętrza nadają mu charakter prawdziwej świątyni sztuki i wiedzy. Ponadto ogród otaczający budynek jest idealnym miejscem na złapanie oddechu przed rozpoczęciem zwiedzania. 

Dumą muzeum są dzieła Mihály’ego Munkácsyego, jednego z najwybitniejszych malarzy węgierskich XIX wieku. Największe wrażenie robią trzy ogromne obrazy tworzące „Tryptyk Chrystusowy”, przedstawiające sceny z życia i męki Jezusa:

-„Chrystus przed Kajfaszem” 

–”Chrystus przed Piłatem”

-„Ukrzyżowanie”

Obrazy są wystawiane w specjalnie zaprojektowanej sali, a odpowiednie oświetlenie potęguje ich mistyczny charakter.

W muzeum obejrzymy także unikalne artefakty z przeszłości miasta – od czasów średniowiecznych, przez okres reformacji, aż po burzliwe wydarzenia XIX wieku. Świetnie się to komponuje z ekspozycją poświęconą życiu codziennemu dawnych mieszkańców Węgier. Znajdują się tutaj tradycyjne stroje, ręcznie zdobione meble, narzędzia rolnicze, a nawet całe wnętrza dawnych domów. 

Muzeum Déri skrywa również egzotyczne skarby. Wśród nich znajdziemy autentyczne egipskie mumie wraz z sarkofagami i malowidłami. Natomiast Daleki Wschód jest reprezentowany przez chińską porcelanę i rzeźby, wykonane z niezwykłą precyzją, jak i również japońskie zwoje i miecze samurajskie 

Egipska wystawa w muzeum

Dom Pamięci Lajosa Kossutha (Kossuth Emlékház) 

Jest to muzeum poświęcone jednemu z najważniejszych bohaterów narodowych Węgier – Lajosowi Kossuthowi (1802–1894). Był on liderem rewolucji w 1848 roku, której celem było uniezależnienie Węgier od monarchii Habsburgów i ustanowienie republiki. 

Podczas Wiosny Ludów Debreczyn stał się tymczasową stolicą Węgier. W 1849 roku Kossuth ogłosił tu niepodległość Węgier od Austrii, co było jednym z najbardziej dramatycznych momentów w historii kraju. Jednak powstanie zostało stłumione przez wojska austriackie i rosyjskie, a Kossuth musiał udać się na emigrację.

Dom Pamięci Kossutha znajduje się w budynku, w którym Kossuth przebywał w czasie swoich pobytów w Debreczynie, a wystawy poprowadzą nas przez najważniejsze momenty jego życia i działalności. Na ścianach wiszą obrazy i grafiki przedstawiające Kossutha w różnych momentach jego życia – od młodego adwokata po dojrzałego męża stanu na emigracji.

Najważniejszym pomieszczeniem jest jednak Gabinet Lajosa Kossutha, urządzony w stylu XIX wieku, z osobistymi przedmiotami polityka, w tym pióro, którym podpisywał ważne dokumenty. Można tu niemal poczuć, jakby Kossuth właśnie miał wejść do pokoju i rozpocząć kolejne przemówienie.

Bardzo ważna jest również wystawa poświęcona wydarzeniom z 14 kwietnia 1849 roku, kiedy to Kossuth ogłosił niepodległość Węgier od Austrii w Wielkim Kościele Reformowanym w Debreczynie. Znajdują się tu oryginalne dokumenty i kopie Deklaracji, jak i też broń i mundury używane przez rewolucjonistów.

Po upadku powstania Kossuth musiał opuścić kraj. Ostatnia część ekspozycji pokazuje jego działalność na emigracji w Turcji, Wielkiej Brytanii i USA, gdzie próbował zdobyć poparcie dla sprawy węgierskiej.

Pomnik Kossutha przed Wielkim Kościołem Reformowanym

Muzeum Farmacji w Debreczynie (Debreceni Gyógyszerészeti Múzeum) 

To niewielkie, ale niezwykle klimatyczne muzeum pozwala przenieść się w czasie i zobaczyć, jak kiedyś wyglądała sztuka leczenia. Debreczyn od wieków był ważnym ośrodkiem naukowym i medycznym. W XVIII i XIX wieku działały tutaj jedne z pierwszych aptek na Węgrzech, a miasto stało się kluczowym miejscem dla rozwoju farmacji. Właśnie dlatego postanowiono stworzyć muzeum, które pokaże bogatą historię tej dziedziny nauki i sztuki leczenia.

Dzięki rekonstrukcji laboratorium i apteki możemy poczuć atmosferę XIX-wiecznej farmacji i zobaczyć, jak wyglądała praca aptekarzy przed epoką nowoczesnych technologii. Zobaczymy również, jak zmieniały się metody leczenia i jak wyglądały pierwsze próby walki z chorobami.

Główna atrakcja muzeum to autentyczne wnętrze apteki z dawnych czasów, pełne starych mebli, szklanych butelek z tajemniczymi substancjami i precyzyjnie wykonanych naczyń aptekarskich. Polecam zwrócić uwagę na szklane i porcelanowe naczynia na zioła, ręcznie pisane recepty i księgi farmaceutyczne, a także stare reklamy i plakaty leków sprzed ponad 100 lat.

Kolejna część muzeum to rekonstrukcja laboratorium farmaceutycznego, w którym przed laty wytwarzano lekarstwa. Znajdują się tutaj zabytkowe moździerze i tłuczki do rozdrabniania składników, alchemiczne retorty i kolby do destylacji olejków eterycznych, jak i również drewniane i szklane prasy do tabletek. Możemy sobie tutaj wyobrazić, jak aptekarze w dawnych czasach mieszali i tworzyli lekarstwa.

W muzeum znajduje się także kolekcja dawnych leków – od starannie zdobionych butelek z syropami po metalowe pudełka z pastylkami. Najciekawszymi eksponatami są opiumowe mikstury i środki przeciwbólowe sprzed epoki antybiotyków, jak i właśnie pierwsze antybiotyki i szczepionki, które zrewolucjonizowały medycynę.

Muzeum posiada też zabytkowe zielniki i księgi farmaceutyczne, które były używane przez dawnych aptekarzy. Wiele z tych książek to prawdziwe dzieła sztuki, z pięknymi ilustracjami roślin leczniczych i dokładnymi opisami ich właściwości. Dzięki nim można poznać tajemnice dawnych metod leczenia – od popularnych ziół, takich jak rumianek czy mięta, po bardziej egzotyczne i zaskakujące składniki, takie jak sproszkowany róg nosorożca czy złoto koloidalne.

Ogród botaniczny Uniwersytetu w Debreczynie

MODEM Centrum Sztuki Współczesnej (MODEM Modern és Kortárs Művészeti Központ)

W MODEM-ie nie znajdziemy klasycznych pejzaży i portretów, zamiast tego czekają na nas awangardowe instalacje, intrygujące prace konceptualne i eksperymentalne formy sztuki. Wiele z wystaw stanowi “pytanie” o współczesne społeczeństwo, technologię, ekologię i tożsamość, zmuszając widza do refleksji.  

Zobaczymy tutaj, jak współczesna sztuka wykorzystuje najnowocześniejsze technologie do kreowania nowych form wyrazu. Jako przykład mogą posłużyć:

-Instalacje VR (Wirtualna Rzeczywistość)i AR (Rozszerzona Rzeczywistość)  

-Hologramy i mapping 3D  

– Instalacje, które reagują na ruch zwiedzających.    

Nie mniejszą atrakcją MODEM-u są zmieniające się wystawy czasowe, które najczęściej są tematyczne i dotyczą globalnych problemów. Przykładowe ekspozycje z ostatnich lat to:  

-„Posthumanizm w sztuce” – jak rozwój technologii zmienia człowieka,  

-„Miasto i natura” – zderzenie urbanizacji i ekologii,  

-„Tożsamość w XXI wieku” – jak kultura, migracje i polityka wpływają na jednostkę.  

MODEM jest jednak czymś więcej niż tylko galerią – to także centrum kultury, w którym odbywają się liczne wydarzenia, w tym warsztaty kreatywne wykorzystujące najnowszą technologię w sztuce czy koncerty muzyki eksperymentalnej i elektronicznej. Interesujące są również spotkania z artystami, którzy opowiadają o swoich pracach.

Budynek muzeum

Muzeum Kolejnictwa w Debreczynie (Vasúttörténeti Park Debrecen)

Znajdziemy tu zabytkowe lokomotywy parowe, wagony z dawnych epok oraz interaktywne wystawy, które pozwolą poczuć dawny klimat podróży i zobaczyć, jak rozwijał się transport kolejowy przez ostatnie dwa wieki. Muzeum znajduje się w pobliżu głównej stacji kolejowej w Debreczynie, co jest chyba najlepszą lokalizacją dla instytucji tego typu.

Debreczyn od XIX wieku był jednym z najważniejszych węzłów kolejowych na Węgrzech. Już w 1857 roku dotarła tu pierwsza linia kolejowa, a miasto stało się kluczowym punktem na trasie między Budapesztem a wschodnią częścią kraju. Z biegiem lat kolej odegrała ogromną rolę w rozwoju miasta – to dzięki niej Debreczyn stał się centrum handlu i przemysłu. Dlatego właśnie tutaj postanowiono utworzyć muzeum, które upamiętnia tę bogatą kolejową historię.  

Główna atrakcja muzeum to kolekcja starych lokomotyw i wagonów, którą możemy podziwiać na świeżym powietrzu. Wśród nich wyróżniają się ogromne parowe lokomotywy oraz zabytkowe wagony pasażerskie – od eleganckich przedziałów pierwszej klasy po proste, drewniane ławki w wagonach trzeciej klasy. Co więcej, wiele z tych pojazdów możemy zwiedzić od środka!  

Na uwagę zasługuje też symulator maszynisty, w którym możemy spróbować swoich sił w prowadzeniu pociągu. Muzeum umożliwia również przetestować ręczne drezyny oraz zabytkowe semafory, co pozwala zobaczyć, jak działał dawny system kolejowy.  

Nie możemy też pominąć wystawy poświęconej historii kolei na Węgrzech i w Europie. Wśród eksponatów warto wymienić stare bilety i rozkłady jazdy czy zabytkowe narzędzia i sprzęt używany przez pracowników kolei. Doświadczenie wzbogaca makieta kolejowa, na której możemy zobaczyć miniaturowe pociągi przemieszczające się po precyzyjnie odwzorowanych torach, pośród stacji kolejowych, mostów i tuneli.

Muzeum organizuje też przejazdy parowozami, a także pokazowe kursy dawnych składów.

Escape Room

Jest to unikalna forma spędzania czasu pozwalająca “odpocząć” od ciągłego zwiedzania miasta. Wspólne rozwiązywanie zagadek wzmacnia więzi i uczy współpracy, a przede wszystkim jest to doskonała zabawa.

Escape roomy to gry zespołowe, w których uczestnicy zostają zamknięci w tematycznie zaaranżowanym pomieszczeniu i mają określony czas (zazwyczaj 60 minut) na rozwiązanie serii zagadek i łamigłówek, aby wydostać się z pokoju. Każdy pokój ma unikalny scenariusz i fabułę, co sprawia, że każda gra jest niepowtarzalna. W Debreczynie działa kilka renomowanych firm oferujących escape roomy o różnorodnej tematyce i poziomie trudności. 

Szeroko polecany jest “Exit The Room”, oferujący cztery różne wyzwania:

-Prison. Jest to ucieczka z więzienia o zaostrzonym rygorze. Musimy przechytrzyć strażników i odzyskać wolność!

-Zombie. Świat został opanowany przez nieumarłych, a naszym zadaniem jest znalezienie antidotum i uratowanie ludzkości.

-Bomb. W czasach zimnej wojny musimy rozbroić bombę atomową i zapobiec wybuchowi III wojny światowej.

-Madness. Wchodzimy w umysł szalonego naukowca i odkrywamy jego mroczne tajemnice.

Alternatywą jest Escape Your Life, który oferuje trzy ekscytujące pokoje:

-Metro. Po trzęsieniu ziemi utknęliśmy w metrze. Musimy uruchomić stary pociąg i uciec przed niebezpieczeństwem.

-Chernobyl. Jest to podróż w czasie do momentu przed katastrofą w Czarnobylu, a naszym zadaniem jest zapobiegnięcie tragedii.

-Motel. Jest to tajemnicze miejsce pełne zagadek i niespodzianek. 

Escape roomy w Debreczynie to doskonała propozycja dla wszystkich poszukujących niecodziennych wrażeń i intelektualnych wyzwań. Zalecam wcześniejszą rezerwację, ponieważ takie miejsca cieszą się coraz większą popularnością.

Aquaticum Debrecen 

Obiekt ten składa się z kilku stref, w tym: basenów z termalną wodą, strefy wellness, saun, a także przestrzeni do relaksu na świeżym powietrzu. Woda w basenach pochodzi z gorących źródeł, co sprawia, że jest bogata w minerały, a jej właściwości zdrowotne są nieocenione. Wiele osób korzysta z tych basenów, aby poprawić swoje samopoczucie, zrelaksować się, czy też leczyć bóle stawów. Woda ma przyjemną temperaturę, co sprawia, że pobyt w niej to prawdziwa przyjemność.

Jednakże Aquaticum to nie tylko wodne atrakcje. W kompleksie znajduje się również przestronna strefa wellness, gdzie możemy zrelaksować się, korzystając z sauny, masaży, czy zabiegów kosmetycznych. Jeżeli szukasz chwili wytchnienia po całym dniu pełnym przygód, to miejsce będzie doskonałym wyborem. Różnorodne sauny, od suchej po parową, oferują niezrównane doznania, a dodatkowo regularnie organizowane są sesje z aromaterapią, które wpływają na zdrowie i poprawiają samopoczucie.

Aquaticum nie zapomina też o najmłodszych. Specjalnie wydzielone strefy z płytkimi basenami, fontannami oraz wodnymi zabawkami zapewniają dzieciom niezapomnianą zabawę. Na maluchy czekają także baseny z ciepłą wodą oraz różnorodne animacje, które umilają czas. 

Niewątpliwym atutem Aquaticum jest również jego lokalizacja. Obiekt znajduje się w sąsiedztwie dużego parku miejskiego, a wokół basenów znajdują się zadbane ogrody, a także przestronne tereny, gdzie możemy odpocząć w cieniu drzew lub na jednej z licznych ławek. 

Budynek również zasługuje na uwagę

Park Narodowy Hortobágy 

Jest to najstarszy i największy park narodowy na Węgrzech, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W jego granicach znajduje się największy zachowany step w Europie Środkowej, zwany węgierską pusztą. Nie znajdziemy tu gór ani lasów – zamiast tego czekają na nas bezgraniczne równiny, wijące się rzeki i rozległe pastwiska, na których pasą się  zwierzęta hodowlane. Hortobágy to również ptasi raj, dom dla setek gatunków ptaków wędrownych i jedno z najlepszych miejsc w Europie do obserwacji przyrody.

Symbolem parku jest Most Dziewięciu Przęseł (Kilenclyukú híd). Zbudowany w 1833 roku z piaskowca most o długości 92 metrów to najdłuższy kamienny most na Węgrzech. Był on niegdyś częścią starego szlaku handlowego, którym przewożono zwierzęta na zachód Europy. Natomiast dzisiaj jest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli puszty.

Kolejnym symbolem Hortobágy są csikós – węgierscy kowboje, którzy od wieków wypasają konie na stepie. Podczas wizyty w rezerwacie polecam załapać się na pokaz umiejętności csikós, w tym słynną „piątkę na koniu”, gdzie jeden jeździec stoi na grzbietach dwóch koni, prowadząc kolejne trzy. Ponadto warto odwiedzić pasterskie zagrody (Mátai Ménes) i spróbować lokalnej kuchni pasterskiej – zupa gulaszowa i pieczony chleb smakują tutaj zupełnie inaczej.

Kolejną godną polecenia atrakcją w Hortobágyi jest Vadaspark. Możemy tutaj spotkać dawnych mieszkańców puszty – dzikie konie, wilki, rysie, szakale złociste i dzikie bydło. Zwierzęta żyją tu na ogromnych, naturalnych wybiegach, a specjalnie przygotowane ścieżki edukacyjne pozwalają obserwować je z bliska bez zakłócania ich codziennego życia.

Csikós – węgierscy kowboje

Muzeum Pasterstwa w Hortobágy  (Hortobágyi Pásztormúzeum) 

W sercu Parku Narodowego Hortobágy znajduje się również muzeum, w którym odbędziemy podróż przez historię, tradycje i codzienne życie pasterzy, którzy od wieków zamieszkiwali tereny węgierskiej puszty. Muzeum znajduje się przy Placu w Hortobágy, tuż obok Mostu Dziewięciu Przęseł (Kilenclyukú híd) oraz historycznej karczmy Hortobágyi Csárda. Budynek, w którym mieści się muzeum, pierwotnie służył jako stacja dla wozów i został wzniesiony pod koniec XVIII wieku. 

Wchodząc do muzeum, przenosimy się w świat pasterzy, którzy przez stulecia kształtowali krajobraz Hortobágy. Ekspozycja skupia się na tradycyjnym wypasie zwierząt na rozległych pastwiskach oraz na codziennym życiu pasterzy. Dzięki realistycznym manekinom, dioramom oraz materiałom multimedialnym, poczujemy tutaj atmosferę minionych czasów.

Warto zwrócić uwagę na tradycyjne narzędzia i przedmioty używane przez pasterzy w codziennej pracy oraz rekonstrukcje scen z życia pasterzy, ukazujące ich codzienne obowiązki, takie jak dojenie owiec, wypas bydła czy przygotowywanie posiłków. Dzięki tym eksponatom możemy lepiej zrozumieć, jak wyglądało życie na puszcie na przełomie XIX i XX wieku oraz jakie wyzwania i radości towarzyszyły pasterzom w ich codziennej pracy.

Muzeum Pasterstwa organizuje również warsztaty w tradycyjnych węgierskich rzemiosłach, pokazy pasterskie oraz tradycyjnych potraw pasterskich, takich jak bogracz (gulasz) czy świeżo wypiekany chleb.